gedachten vol met stilte
gedachten vol met stilte
in zacht geroezemoes
parelde een hoge lach
ik voelde dat je nader kwam
wist dat jij me zag
je liep mijn ogen in
gedachten vol met stilte
eindelijk weer samen
na eeuwen zonder namen
handen vonkten
in het tasten naar elkaar
we pasten in perfectie
liefdevol in elk gebaar
we zaten daar
waar tijd de hemel raakte
een woeste zee zijn
eigen horizon vermaakte
we gingen terug
naar paradijselijke sferen
de schepping werd vernieuwd
we mochten het nog eens proberen
wil melker
01/07/2005
Reacties op dit gedicht
| hiljaa: | Vrijdag, juli 01, 2005 20:36 |
| parelend,zonder naamvonken uit de hemel, paradijslijk proberen! prachtig! knufliefs--hiljaa-- |
|
| MayadeBij: | Vrijdag, juli 01, 2005 19:02 |
| Voelt bekend (al is daar absoluut geen reden toe ;) Kus! Bijzonder gedicht weer.. | |
| m@rcel: | Vrijdag, juli 01, 2005 18:53 |
| Prachtig mooi weer Wil Gr, m@rcel |
|
| Deep Wishmaster: | Vrijdag, juli 01, 2005 18:39 |
| idd geweldig... :) dat wil ik ook nog wel eens meemaken :) liefs, |
|
| Lia : | Vrijdag, juli 01, 2005 17:44 |
| geweldig mooi Wil.. een gevoel wat je vast moet houden.. groetjes, Lia |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: fox_bert | ||
| Gepubliceerd op: 01 juli 2005 | ||
| Thema's: | ||