Naamloos
En als jij dan mijn naam schreeuwt
die ik verzonnen heb voor die nacht
voel ik me net een B-actrice, maar dan
zo eentje die niet eens synchroon lacht.
Zo,n muziekje uit de jaren zeventig
op de achtergrond en hupsakidee
de setting is compleet en we gaan nog
maar een keer van holladiejee.
Maar kun je niet ff je mond houden
en in stilte de liefde bedrijven
want je werkt op mijn lachspieren
al bezorgt die naam jou schijnbaar een stijve.
Een kussen op je hoofd, goed alternatief
maar dan adem je wellicht niet meer
en mijn verzonnen namen aktie
(neem ik mij plechtig voor)
was voorlopig de laatste keer.
Reacties op dit gedicht
| MizzTeaQ: | Vrijdag, juli 14, 2006 12:41 |
| ;) super Chispa! Liefs , |
|
| m@rcel: | Vrijdag, juli 01, 2005 22:52 |
| Heel mooi Liefs m@rcel |
|
| freakangel: | Vrijdag, juli 01, 2005 22:50 |
| Mooi geschreven ;)!!! liefs freakangel |
|
| psych: | Vrijdag, juli 01, 2005 22:45 |
| hee,,dit is een geweldig gedicht,,,heel mooi liefs elze |
|
| MayadeBij: | Vrijdag, juli 01, 2005 21:52 |
| Hallo ´ik heet Ronneke´ ;) Kus! | |
| sunset: | Vrijdag, juli 01, 2005 21:36 |
| Beeldend dit. En dat kussen? Toch maar niet. Straks word je nog beschuldigd van slegen en verwondingen met de dood tot gevolg. Liefs en knuf / sunset |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Chispa | 
|
|
| Gecontroleerd door: yka | ||
| Gepubliceerd op: 01 juli 2005 | ||
| Thema's: | ||