De ijskristallen tellen van vergane jaren
Een gevoel om alle sterren te willen plukken
Als een bloem het ja en nee, houdt ze nog van mij
Zachtjes aan elke ster vragen
Kom een beetje dichterbij.
Eenzaam op de berg van vergissingen dromen
De ijskristallen tellen van vergane jaren
Die weelderige bloei in gedachten houden
Even in dat verleden, dat vergaren blijven staren
Ik voel het blauw dat door mij stroomt
Een zeker weten is er niet voorhanden
Nog de toekomst waar onzekerheden blijven
Maar voelde weer die stroom waar ik in belandde
willem
| hiljaa: | Zondag, juli 10, 2005 21:29 |
| mooi doorstromende gedicht knufliefs--hiljaa-- |
|
| Lia : | Zondag, juli 10, 2005 12:38 |
| ik weet niet wat ik allemaal voel.. stromingen... knuf,Lia | |
| Annemieke van der Ven: | Zondag, juli 10, 2005 08:39 |
| Mooi, meevoerend gedicht... liefs Annemieke |
|