spiegelt verteblauw
spiegelt verteblauw
stilte rond het bed
even wordt er niets
gezegd en apparaten
klikken hun tevredenheid
de zieke dommelt weg
wij fluisteren de droom
die was en weten wat
hij daar voor over had
zijn handen tasten
naar een klein houvast
dan opent hij de ogen
zijn zicht is licht gebroken
maar spiegelt verteblauw
hij kijkt naar jou
in een verloren hopen
een wit gezicht
een hoopje mens
zijn laatste wens
gewoon om nog heel even
te mogen blijven leven
wil melker
12/07/2005
Reacties op dit gedicht
| psych: | Dinsdag, juli 12, 2005 16:19 |
| mooi woorden, misschien de juiste,,, liefs elze |
|
| Boudaatje: | Dinsdag, juli 12, 2005 13:20 |
| Wordt hier stil van. liefs Boud. |
|
| *anneke van dijk*: | Dinsdag, juli 12, 2005 13:15 |
| intens gevoelig verwoord liefs, namasté, An |
|
| Niniki: | Dinsdag, juli 12, 2005 12:15 |
| Traan..........slik........zucht. Jeetje wat mooi Wil, het doet me zo denken aan een hele goede vriendin die ik aan het begin van dit jaar heb moeten verliezen. Ook zij had deze veloren hoop, het was te zien in een grauw gebroken gelaat. knuffie Niniki |
|
| neznaj: | Dinsdag, juli 12, 2005 11:10 |
| Prachtig gedicht. Dit raakt tot in het diepste van je ziel. Groet Han | |
| juffie: | Dinsdag, juli 12, 2005 10:58 |
| Het (eindig) leven beschreven. Mooi en o zo droef. |
|
| Willemijn V.: | Dinsdag, juli 12, 2005 10:28 |
| Mooi, gevoelig gedicht! Liefs, Willemijn |
|
| hiljaa: | Dinsdag, juli 12, 2005 08:46 |
| droefmooi is dit! ik zie het dagelijks!!!! knufliefs--hiljaa-- |
|
| sunset: | Dinsdag, juli 12, 2005 08:11 |
| Ook hier blijft respect en stilte. En natuurlijk bewondering. Liefs en fijne dag / sunset |
|
| Diane: | Dinsdag, juli 12, 2005 07:35 |
| Mooi, droevig gedicht. Liefs Diane | |
| remie: | Dinsdag, juli 12, 2005 07:33 |
| voelbaar, meegemaakt......liefs Remie | |
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Pieps | ||
| Gepubliceerd op: 12 juli 2005 | ||
| Thema's: | ||