°Mirakel°
°Mirakel°
Niet langer gekluisterd aan bed,
je hebt het op magische wijze gered.
Door iedereen opgegeven,
maar toch ben je nu nog in leven.
Een half jaar op intensieve zorgen,
en nu kunnen we gerust kijken naar de dag van morgen.
Ontwaakt uit je kunstmatige coma,
het deed ons allemaal denken aan de moed van oma.
Zelfs je laatste Sacramenten heb je al gekregen,
dat jij hier nog rondloopt is een echte zegen!
Als ik nog maar met je praat,
begin ik te bibberen en krijg ik het kwaad.
De tranen beginnen dan op te komen,
en besef ik dat zoiets niet alleen gebeurt in dromen.
Pas nu weet ik wat hoop en liefde zijn,
omdat ik gestaan heb op het uiteinde van een ravijn.
Ik hou van je!
Niet langer gekluisterd aan bed,
je hebt het op magische wijze gered.
Door iedereen opgegeven,
maar toch ben je nu nog in leven.
Een half jaar op intensieve zorgen,
en nu kunnen we gerust kijken naar de dag van morgen.
Ontwaakt uit je kunstmatige coma,
het deed ons allemaal denken aan de moed van oma.
Zelfs je laatste Sacramenten heb je al gekregen,
dat jij hier nog rondloopt is een echte zegen!
Als ik nog maar met je praat,
begin ik te bibberen en krijg ik het kwaad.
De tranen beginnen dan op te komen,
en besef ik dat zoiets niet alleen gebeurt in dromen.
Pas nu weet ik wat hoop en liefde zijn,
omdat ik gestaan heb op het uiteinde van een ravijn.
Ik hou van je!
Reacties op dit gedicht
| Godsend: | Woensdag, juli 27, 2005 18:32 |
| sluit me aan bij Xamira... mooi hoor, en zo mooi rijmend, niet gezocht, maar gewoon gevonden! Geniet ervan! |
|
| Godsend: | Woensdag, juli 27, 2005 18:32 |
| sluit me aan bij Xamira... mooi hoor, en zo mooi rijmend, niet gezocht, maar gewoon gevonden! Geniet ervan! |
|
| Xamira: | Woensdag, juli 27, 2005 18:25 |
| Heel mooi,beter kan een mens het niet omschrijven,hoe het voelt machteloos te zijn. Liefs xxx |
|
Over dit gedicht
| Auteur: *tientjeuh | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 27 juli 2005 | ||
| Thema's: | ||