werden blind in tegenwind
werden blind in tegenwind
het is stil
zon maant de
sterren om te gaan
ik zie je
in de ochtendgloed
besef me jouw bestaan
ik droom de jaren
die vergingen, liefde
was er diep van binnen
tot jij mijn bron
veroverde, mij opende
ik vloeide overvol
we bloeiden
als oasen in woestijnen
jij werd zo tederzacht de mijne
we dwaalden, werden blind
in tegenwind en zijn bedolven
door een zandstorm van gevolgen
wil melker
31/07/2005
Reacties op dit gedicht
| lommert: | Zondag, juli 31, 2005 22:18 |
| zoals zovaak...zeer graag gelezen... willem |
|
| Diane: | Zondag, juli 31, 2005 12:50 |
| Pure poezie prachtig, liefs Diane | |
| psych: | Zondag, juli 31, 2005 11:35 |
| prachtig,, liefs elze |
|
| Niniki: | Zondag, juli 31, 2005 11:17 |
| Hoe je dit ook weer schrijft.........prachtig. 'zon maant de sterren om te gaan' Geweldig! Knuffie Niniki |
|
| remie: | Zondag, juli 31, 2005 09:32 |
| liefde blind, nee hoor zie alles duidelijk...liefs Remie | |
| hiljaa: | Zondag, juli 31, 2005 09:24 |
| gevolgen zijn soms niet te overzien! mooi... knufliefs--hiljaa-- |
|
| *anneke van dijk*: | Zondag, juli 31, 2005 09:07 |
| liefde is blind of eigenlijk liefde kijkt met andere ogen en als dan de schellen van de ogen vallen, ja dan........ liefs, namasté, Anneke |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 31 juli 2005 | ||
| Thema's: | ||