de stenen zou gaan telllen
de stenen zou gaan tellen
ik zag je
nog een keer
je hoofd omdraaien
wat in het tasje graaien
je wuifde met een doek
als laatste groet
ik wist dat je de stenen
zou gaan tellen
tot aan de hoek
ik sloot de deur
proefde nog de
oogst aan geur
die altijd bij je was
als ik je lente zag
de zomer liep
na jaren winteren
voor het eerst
weer in de pas
ik zie ook stenen
op de hoeken die ik ga
ze leiden mij naar wegen
waarop al tijden
niets is te beleven
eindigen op eigen stoep
tenzij ik draai en
jou ga volgen
in je laatste groet
wil melker
02/08/2005
Reacties op dit gedicht
| Niniki: | Dinsdag, augustus 02, 2005 10:36 |
| Prachtig neergezet Wil. Ik voel de twijfel........ Knuffie Niniki |
|
| sunset: | Dinsdag, augustus 02, 2005 10:27 |
| 'k Zou bijna met een platitude zeggen: 'Volg je gevoel'. Maar al is dat misschien waar, het is zo weinig poëtisch. En soms, heel soms, denk ik: 'Zouden wij zo schrijven wanneer het allemaal peis en vree zou zijn?'. Mooi en heel graag gelezen. Liefs / sunset |
|
| *anneke van dijk*: | Dinsdag, augustus 02, 2005 09:41 |
| jij observeert veel en goed, geloof ik... liefs, namasté, An |
|
| hiljaa: | Dinsdag, augustus 02, 2005 08:27 |
| mooi weer! en hoeveel stenen waren het! hahaha knufliefs--hiljaa |
|
| Diane: | Dinsdag, augustus 02, 2005 07:30 |
| Blijf je gevoel volgen, mooi geschreven. Liefs Diane | |
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 02 augustus 2005 | ||
| Thema's: | ||