de strop zou adem blijken
de strop zou adem blijken
hoog in de lucht
zie ik je glanzen
vleugels gespreid
een horizon rijker
je ogen waren
leger dan de put
waaruit je klom
vanaf de bodem
je handen raakten muren
voeten klommen
gleden weg, ontvelden
in het pijn verdrijven
wanhoop was je touw
de strop zou adem blijken
verstijfd van kou wilde
je het leven grijpen
je bent herboren
handen open
cellen afgebroken
de lucht is vrij
wil melker
07/08/2005
Reacties op dit gedicht
| lommert: | Zondag, augustus 07, 2005 20:31 |
| zoals je je gedicht...dicht..schitterend willem |
|
| flores: | Zondag, augustus 07, 2005 17:41 |
| Wat een ontroerend gedicht..met een fantastisch slot.. Liefs/knuf |
|
| Innerchild: | Zondag, augustus 07, 2005 16:10 |
| Dit noemt men dan de kracht van een gedicht ... geschreven voor jezelf of een vriend(in) ... maar misschien zo hoopvol voor nog een derde ! Innerchild |
|
| poky: | Zondag, augustus 07, 2005 15:47 |
| heel mooi,poky | |
| Mayadegeit: | Zondag, augustus 07, 2005 15:31 |
| Nog niet helemaal - maar het blijft een prachtig streven :) Kussiezzzzzzz. Ik hou van jou! ;) | |
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 07 augustus 2005 | ||
| Thema's: | ||