Puinhoop
Mijn hondje die heet Momfertje
omdat hij altijd graaft
en tussen al mijn plantjes
in mijn tuin door draaft.
Hij laat geen plantje heel van mij
er blijft er geen één staan
hij blijft maar door mijn bolletjes
en alle plantjes gaan.
En als ik dan ga roepen
of schreeuw van ‘weg daar jij’
dan kijkt hij mij verwonderd aan
en kwispelt dan heel blij.
Uit mijn bundeltje "Mijn hond en ik."
omdat hij altijd graaft
en tussen al mijn plantjes
in mijn tuin door draaft.
Hij laat geen plantje heel van mij
er blijft er geen één staan
hij blijft maar door mijn bolletjes
en alle plantjes gaan.
En als ik dan ga roepen
of schreeuw van ‘weg daar jij’
dan kijkt hij mij verwonderd aan
en kwispelt dan heel blij.
Uit mijn bundeltje "Mijn hond en ik."
Reacties op dit gedicht
| 4me: | Maandag, augustus 08, 2005 15:16 |
| Rookt zeker ook sigaartjes? :) | |
| sunset: | Maandag, augustus 08, 2005 12:18 |
| 't Was dus geen echte hulp. Misschien had je er een truffelzoeker van moeten maken ;=). Leuk. Liefs en fijne dag / sunset |
|
| Niniki: | Maandag, augustus 08, 2005 11:33 |
| herkenbaar zeg. Er staat nu gaas om de planten heen, want alles wat ik net geplant had, haalde ze er weer direct vrolijk uit. knuffie Niniki |
|
| FireFly: | Maandag, augustus 08, 2005 11:09 |
| Ze zijn zo lief hè ;) (F) |
|
| Martine Gieze: | Maandag, augustus 08, 2005 11:07 |
| heerlijk herkenbaar! knap verwoord weer! liefs,Mart |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Henk van Zijp www.seipie.nl | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 08 augustus 2005 | ||
| Thema's: | ||