de grens van de leegte
vermoeide ogen,
uitgeputte ziel
ik heb de horizon
bereikt
voor mij bestaat geen tijd meer.
mijn wonden helen
immers
nooit,
mijn bloed blijft sijpelen
tot het de grens van de leegte heeft bereikt
uitgeputte ziel
ik heb de horizon
bereikt
voor mij bestaat geen tijd meer.
mijn wonden helen
immers
nooit,
mijn bloed blijft sijpelen
tot het de grens van de leegte heeft bereikt
Reacties op dit gedicht
| Femke: | Donderdag, september 13, 2001 20:58 |
Ik ken het gevoel dat je beschrijft, maar ik weet zeker dat jouw wonden gaan helen! Je kan het! Veel liefs, Femke |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Lenneke | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 13 september 2001 | ||
| Thema's: | ||