Schrok-op
Mijn hond die noem ik Slobber
want als die eten gaat
dan verwonder ik mij steeds weer
dat zijn bakkie er nog staat.
Want als ik hem hoor eten
en zo te keer hoor gaan
dan denk ik ach dat bakkie
gaat er achter aan.
Steeds als hij gaat eten
en zijn bak bestijgt
dan is het of hij pas
voor het eerst te eten krijgt
Seipie
Uit "Mijn hond en ik."
want als die eten gaat
dan verwonder ik mij steeds weer
dat zijn bakkie er nog staat.
Want als ik hem hoor eten
en zo te keer hoor gaan
dan denk ik ach dat bakkie
gaat er achter aan.
Steeds als hij gaat eten
en zijn bak bestijgt
dan is het of hij pas
voor het eerst te eten krijgt
Seipie
Uit "Mijn hond en ik."
Reacties op dit gedicht
| hiljaa: | Vrijdag, augustus 12, 2005 14:04 |
| nou gulzig is hij dan wel hé knufliefs--hiljaa-- |
|
| Niniki: | Vrijdag, augustus 12, 2005 12:48 |
| hihihi, ik zie het weer voor me Seipie! Knuffie Niniki |
|
| sunset: | Vrijdag, augustus 12, 2005 10:46 |
| Je 'toont' het heel herkenbaar. Mooi. Liefs en fijne dag / sunset |
|
| FireFly: | Vrijdag, augustus 12, 2005 08:41 |
| Haha, echt geweldig, en zo herkenbaar ;) Liefs, (F) |
|
| poky: | Vrijdag, augustus 12, 2005 07:58 |
| mooi gedicht,poky | |
Over dit gedicht
| Auteur: Henk van Zijp www.seipie.nl | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 12 augustus 2005 | ||
| Thema's: | ||