Foto
Belijk me maar
bijzonder ben ik
niemand gaf commentaar
op mij
Een bekende ben ik
iemand bij wie je je thuis voelt
dingen laat ik je zien
uit eerdere tijden
En mijn huid is niet altijd glimmend
ze is ook wel mat
dan probeer ik de dingen te verbergen
waar je een snik om liet
Ik wil je laten beminnen
met een lach en een zachte kus
bekijk me maar
of je moet me niet willen zien
Maar kras niet over mij
zodat je later niet maar dat kunt zien
wat je graag had willen zien
Reacties op dit gedicht
| kim_zegt**: | Zaterdag, augustus 20, 2005 21:39 |
| Mooi hoor! Ik herken het wel. Op twee klassefoto`s van mij van vroeger had ik toen sommige gezichten weggekrast.. En nu vind ik dat erg zonde, want ik zou graag hun gezichten weer eens bekijken... Mooi dichie, Kusszz |
|
| Renate-td-: | Zaterdag, augustus 20, 2005 11:57 |
| Prachtig.. beetje droef Liefs, Renate |
|
| psych: | Zaterdag, augustus 20, 2005 09:19 |
| heel mooi, een beetje pijnlijk gevoel krijg ik hierbij liefs,,elze |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wijnand. |  
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 20 augustus 2005 | ||
| Thema's: | ||