bloeit je schoonheid morgen
bloeit je schoonheid morgen
ik schilder je in rood
omdat je bloot
intiemer roze bent
te fijn voor mijn pigment
de achtergrond is groen
omdat je onschuld straalt
een bloem, ontluikend
die haar zonlicht binnenhaalt
je bent nog in de knop en
bloeit je schoonheid morgen
als rozen op een stok waarvan
de takken zijn verborgen
ik penseel de tijd
je jeugd met fijne streken
de toekomst is vaag ingekleurd
maar vandaag zal nooit verbleken.
wil melker
20/08/2005
Reacties op dit gedicht
| Fata Morgana: | Zaterdag, augustus 20, 2005 20:31 |
| Prachtig neergepenseeld, liefs Fata. | |
| zanna-marie: | Zaterdag, augustus 20, 2005 18:08 |
| heel mooi gedicht dit ...zanna | |
| *anneke van dijk*: | Zaterdag, augustus 20, 2005 17:39 |
| juweeltje..... liefs, namsté, Anneke |
|
| meta85: | Zaterdag, augustus 20, 2005 15:30 |
| heel mooi liefs meta |
|
| Diane: | Zaterdag, augustus 20, 2005 15:19 |
| Prachtig, je bent weer aan het schilderen. Liefs Diane | |
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 20 augustus 2005 | ||
| Thema's: | ||