de stilte om me heen
hier zit ik dan alleen
met de stilte om me heen
het doet zo zeer
mijn lieve pa
hij is er niet meer
hij is heengegaan
ver van mij vandaan
ik zie hem nooit meer
dat doet zo zeer
ik mis hem
en ook zijn stem
u weet wat ik bedoel
hij zat altijd op zijn eigen stoel
en rookte dan een sigaar
we wonen nu ver van elkaar
ik mis hem nog elke dag
en ook zijn lach
en zijn stem
dat zegt een zoon van hem
mijn grootste vriend
dat was hij
af en toe had hij een humeur
of lachte zich rot
nu heeft hij rust
boven bij god
met de stilte om me heen
het doet zo zeer
mijn lieve pa
hij is er niet meer
hij is heengegaan
ver van mij vandaan
ik zie hem nooit meer
dat doet zo zeer
ik mis hem
en ook zijn stem
u weet wat ik bedoel
hij zat altijd op zijn eigen stoel
en rookte dan een sigaar
we wonen nu ver van elkaar
ik mis hem nog elke dag
en ook zijn lach
en zijn stem
dat zegt een zoon van hem
mijn grootste vriend
dat was hij
af en toe had hij een humeur
of lachte zich rot
nu heeft hij rust
boven bij god
Reacties op dit gedicht
| kimmytje: | Zondag, augustus 21, 2005 13:47 |
| hey, prachtig gedicht! heeel mooi geschreven, je hebt echt talent hoor! ik vind het natuurlijk jammer van je vader. veel moed en sterkte -xxxxx- veel liefs kimmytje |
|
Over dit gedicht
| Auteur: hans heijne | 
|
|
| Gecontroleerd door: kitty23 | ||
| Gepubliceerd op: 21 augustus 2005 | ||
| Thema's: | ||