De zwier waarmee je danst
de zwier waarmee je danst
je bent een goed acteur
in je ogen spiegelt leven
je gebaren zijn heel groot
van koningin tot goot
je lijkt je ziel te geven
je maakt je op
met zorgen van een ander
kleedt je aan met jeugd
je haar wordt minder maar het
spelen blijft je grootste vreugd
de zwier waarmee je danst
verzacht de hardheid
van de dagen, de lach
waarin jij je steeds hult
maskeert ook onze schuld
jij bent en wij acteren
wanneer gaan wij
dat spelen eens proberen
we zijn geen achtergrond
ook wij hebben een mond
wil melker
27/08/2005
Reacties op dit gedicht
| Willemijn V.: | Zondag, augustus 28, 2005 16:04 |
| Moest hem even twee keer lezen, maar ik vind hem mooi, heel mooi... Willemijn |
|
| Niniki: | Vrijdag, augustus 26, 2005 23:38 |
| Voor mij is het weer een cryptogram hoor, vandaag! knuffie Nini |
|
| Mig: | Vrijdag, augustus 26, 2005 23:24 |
| hee wil, zwierig gedicht hoor..mooi hoe je zoveel eerlijkheid in een gedicht kunt zetten..en toch het speelse erin kunt houden subliem..Mig | |
| mienke: | Vrijdag, augustus 26, 2005 22:41 |
| erg mooi geschreven liefs mienke | |
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: maria | ||
| Gepubliceerd op: 26 augustus 2005 | ||
| Thema's: | ||