in samen zomer
in samen zomer zijn
we lentten in een nieuw begin
ontplooiden in ontdooien
bevruchtten tot een eeuwig samenzijn
de ballast die er was
gaf ons steeds minder last
ik pluk je niet
maar laat je bloeien
groeien in mijn liefdeslied
je wiegt op ongekende tonen
in een onbekend gebied
op nieuwe klanken
van de wind die zon
weer als haar partner vindt
in samen zomer zijn na een
lange winter met verleden pijn
dit is de tijd
van vol bestaan
jezelf eens laten gaan
je niet bekommeren om morgen
maar vandaag genieten zonder zorgen
wil melker
30/08/2005
Reacties op dit gedicht
| J.H. Vergne: | Zaterdag, september 03, 2005 16:56 |
| heerlijk om te lezen heel mooi groetjes |
|
| remie: | Maandag, augustus 29, 2005 10:24 |
| ja ik zou wel willen, maar de winter is mijn vriend niet...liefs Remie | |
| hiljaa: | Maandag, augustus 29, 2005 10:02 |
| pluk de dag op he tmoment dart hij er is! prachtig! knufliefs--hiljaa-- |
|
| L.Bert: | Maandag, augustus 29, 2005 09:22 |
| Prachtig poëtisch!! | |
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 29 augustus 2005 | ||
| Thema's: | ||