In herinnering gekoesterd...
In herinnering gekoesterd
in gezelschap met haar lievelingsknuffel
kwamen de laatste minuten dichterbij
met een blik richting de heldere hemel
zag ze de sterren stralen in haar lief gezicht
"nog zo graag één keer zonsondergang beleven"
zei ze, snikkend met tranen in haar ogen
en plots was daar het onvermijdelijke afscheid
een dapper meisje in herinnering gekoesterd
een slopende ziekte werd haar noodlot
de nog jonge kinderziel is gestorven
een treurig kort verleden zonder toekomst
laat de wolken haar dragen naar een vredig bestaan
Reacties op dit gedicht
| Will Hanssen: | Woensdag, augustus 31, 2005 21:29 |
| Ontroerend gedicht in stilte gelezen. Liefs, Will |
|
| m@rcel: | Woensdag, augustus 31, 2005 13:02 |
| stilmakend.... Knuff/liefs m@rcel |
|
| moongirl1982: | Woensdag, augustus 31, 2005 11:27 |
| een rakend gedicht, groet moongirl1982 |
|
| psych: | Woensdag, augustus 31, 2005 10:39 |
| pakkend dit gedicht gr,,elze |
|
| Annemieke van der Ven: | Woensdag, augustus 31, 2005 09:36 |
| Ontroerend gedicht... X Annemieke |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Bengel | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 31 augustus 2005 | ||
| Thema's: | ||