Het masker
Het masker,
wat ik opzette.
Het verdwijnt.
Mijn ogen worden steeds grauwer.
Zwarte gevoelens verstopt.
Mijn masker,
eens zo mooi.
Niemand zag het,
maar nu wel.
Want het vervaagt.
Ik ben kwetsbaar.
Ik ben mezelf.
Ik heb geen masker meer.
> ANGEL <
wat ik opzette.
Het verdwijnt.
Mijn ogen worden steeds grauwer.
Zwarte gevoelens verstopt.
Mijn masker,
eens zo mooi.
Niemand zag het,
maar nu wel.
Want het vervaagt.
Ik ben kwetsbaar.
Ik ben mezelf.
Ik heb geen masker meer.
> ANGEL <
Reacties op dit gedicht
| chichi: | Donderdag, november 08, 2001 12:52 |
| Ik denk dat dit wel wat beschrijft, van wat heel veel mensen zullen voelen in hun leven... Mooi! xxx chichi |
|
Over dit gedicht
| Auteur: marloes | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 20 september 2001 | ||
| Thema's: | ||