bloei
De helderheid in je ogen,
De eerlijkheid die niet is gelogen.
Stil, langzaam maar waar,
zichtbaar duidelijk was je daar.
De uiting van gevoel en rust,
Dat lag allemaal in die kus.
De onzekerheid naderhand,
Maar door te praten creëerde we een band.
Een band die we moeten laten groeien,
Zodat het tot iets mooi mag uitbloeien.
We wachten af tot we weten,
Dat we elkaar niet zullen vergeten.
De eerlijkheid die niet is gelogen.
Stil, langzaam maar waar,
zichtbaar duidelijk was je daar.
De uiting van gevoel en rust,
Dat lag allemaal in die kus.
De onzekerheid naderhand,
Maar door te praten creëerde we een band.
Een band die we moeten laten groeien,
Zodat het tot iets mooi mag uitbloeien.
We wachten af tot we weten,
Dat we elkaar niet zullen vergeten.
Reacties op dit gedicht
| Paul Willems (Quikkie): | Zondag, september 23, 2001 22:01 |
| Ogen; Ingrid; Ogen hebben nog nooit bedrogen laat het maar uitbloeien tot iets moois gr paul |
|
| pramodah: | Zondag, september 23, 2001 14:35 |
| niet te lang afwachten ingrid dat is tijdverspilling en het leven vliegd voorbij.......... liefs pramodah |
|
Over dit gedicht
| Auteur: ingrid | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 23 september 2001 | ||
| Thema's: | ||