Eerst waren we samen...

Eerst waren we samen...
Nu ben ik alleen..
Ik ben je kwijt..
Nooit meer je armen om mij heen..

Het leek het beste..
Voor ons allebij..
Nu ben ik alleen..
Misschien denk je niet eens meer aan mij..

Een plekje in me hart..
Daar zul je altijd zijn..
Het is ook wel het beste..
Maar nu doet het toch wel pijn..

Eerst waren we samen..
Nu ben ik alleen..
Ik ben je nu echt kwijt..
Nooit meer je armen om me heen..

Geschreven door

*. kimmetje .*

Reacties op dit gedicht

. kimmetje . vindt het leuk als je reageert op dit gedicht Nog geen account bij Gedichten-Freaks? Vul hieronder je gegevens in om te registreren en laat gelijk een reactie achter.
Je schrijversnaam
Wachtwoord
wachtwoord nogmaals
E-mailadres

*~�Lexa�~* :	Zondag, september 18, 2005 18:08
Mooi en rakend neergezet...Begrijp wat je bedoeld, zeer pijnlijk gevoel! Hopelijk vindt je weer zo'n persoon Sterkte Greetz

justAgirl:	Zondag, september 18, 2005 15:43
Kan je verdriet voelen.. Je vind hopelijk snel weer iemand die zn armen om je heen legt :) Mooi geschreven! Knuf!

Over dit gedicht

Auteur: *. kimmetje .*
Gecontroleerd door: maneschijn
Gepubliceerd op: 18 september 2005
Thema's: [Verdriet] [Angst] [Eenzaamheid]