IJS EN VUUR
bevroren
ben ik
ijskoud bevroren
door
haat en pijn
ik wil niet meer zijn
ijspegels
alsmaar langer
reiken
al tot de bodem
van mijn
bevroren hart
vrieskou
binnen
in mezelf
ga stilaan
kapot
het besef
ik en haat
ik en pijn
bevroren ziel
het besef
ik ben slecht
ijskoud
maar
heetgloeiend
van woede
in mij
een samenspel
ijs en vuur
tegengestelde krachten
elkaar afstotend
in mij
hevige strijd
noch ijs noch vuur
noch pijn noch woede
geeft op
weet niet meer
wat ik wil
misschien
is het
mijn beurt
en laat ik
ijs en vuur
allebei winnen
Reacties op dit gedicht
| Only You: | Vrijdag, augustus 16, 2002 18:04 |
| Wow.. ik ben er ff stil van!! Heel mooi geschreven man!! En veel Sterkte!! ~XxX~ Only You! |
|
| Frummeltje: | Vrijdag, september 28, 2001 19:33 |
| Heel erg mooi geschreven hoor... En dat komt allemaal wel weer goed...Hey zoentje he meloentje ;-).... Knuff susan |
|
Over dit gedicht
| Auteur: FEMKE | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 27 september 2001 | ||
| Thema's: | ||