Tocht
Op de weg die ik bega
ligt tussen scherven
mijn geweten bloot.
De wereld draait me
vragend op mijn rug.
Waar moet ik gaan,
dit inzicht ontkomend?
De aarde geeft me
schuddend antwoord.
Vervallend in het oude ritme
van mijn zoekende tocht,
loop ik ontkennend maar bewust
langs geleefde jaren terug.
ligt tussen scherven
mijn geweten bloot.
De wereld draait me
vragend op mijn rug.
Waar moet ik gaan,
dit inzicht ontkomend?
De aarde geeft me
schuddend antwoord.
Vervallend in het oude ritme
van mijn zoekende tocht,
loop ik ontkennend maar bewust
langs geleefde jaren terug.
Reacties op dit gedicht
| Hans Winter: | Maandag, september 26, 2005 22:12 |
| kom voor mijn ogen jezelf bekijken, klein je hand in de mijne dompelen, zonder gewicht verblijven, even overwogen er nog niet zijn. hans |
|
| Fourpoints: | Maandag, september 26, 2005 18:47 |
| mooi gedichtxx | |
Over dit gedicht
| Auteur: elizaenzo | 
|
|
| Gecontroleerd door: benji | ||
| Gepubliceerd op: 26 september 2005 | ||
| Thema's: | ||