flarden vals gezang
flarden vals gezang
de duivelsdans
vooruit twee terug
ruwe aarde
wordt gestriemd
door flarden vals gezang
kreun maar in
ontblote bovenlijven
wiegen op een
doorgesleten oerpatroon
tijd verdansend
in de nacht
mijn uitgestoken hand
gegrepen door feedback
van opties in
veranderde omstandigheden
afwijzing verheugt
weerde lang herinnering
maakt verleden
tot weerbarstig heden
deze toekomst zonder kans
in een doorgesleten
oerpatroon
blijven wij dansen
gaan met scheve passen
niet betreden paden langs
wiegend en geurend
een bloemblad
achterna tot ver
voorbij de horizon
wil melker
17/10/2005
Reacties op dit gedicht
| Willemijn V.: | Dinsdag, oktober 18, 2005 11:33 |
| Prachtig geschreven! Willemijn |
|
| Klaes: | Maandag, oktober 17, 2005 18:47 |
| mooi verwoord weer Wil Groet/KLaes |
|
| psych: | Maandag, oktober 17, 2005 18:46 |
| en heel ver erna.. mooi Wil laifs..elze |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 17 oktober 2005 | ||
| Thema's: | ||