Zonnebloem,
He zonnebloemen gezien kopjes naar beneden.
Zaadjes uitstrooien om volgende zomer mooie bloemen te worden.
Hoog rijzend naar de zon.
De bron van alle leven.
Verwonderd staan kijken wat zijn ze groot en sterk.
Geen enkele wind waait ze omver.
Wat kan de natuur toch mooi zijn.
De zonnebloem is er een wonder van.
Stom gedicht maar had weinig inspiratie.
Reacties op dit gedicht
| pluk de sterren: | Zondag, oktober 23, 2005 16:09 |
| Het is helemaal niet stom, heb nog nooit zo,n mooie beschrijving over een zonnebloem gelezen | |
| switi lobi: | Zondag, oktober 23, 2005 11:14 |
| Helemaal niet stom, het is mooi en genietend....liefsliefs....switi lobi | |
| Dirk Hermans: | Zondag, oktober 23, 2005 09:40 |
| mooi liefs Dirk |
|
Over dit gedicht
| Auteur: light | 
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 23 oktober 2005 | ||
| Thema's: | ||