verfletst in schraal behagen
verfletst in schraal behagen
je bent ontgroend
en in de kleuren
die je koos al
jaren uitgewoond
verfletst in
schraal behagen
geen liefde om de
werkelijkheid te schragen
hoe jij de pigmenten
ook vermengde
er bleef een kleur
die niemand kende
pas bij het retoucheren
van jouw schilderij
kwamen onverwacht die
schitterende beelden vrij
het was jouw warmte die
alle personages contrasteerden
en jij was er niet bij want er
was geen plaats meer in de rij
wil melker
29/10/2005
Reacties op dit gedicht
| hiljaa: | Zaterdag, oktober 29, 2005 20:56 |
| het is zo bij het restoreren van schilderijen....! knufliefs--hiljaa-- |
|
| Mathilde: | Zaterdag, oktober 29, 2005 15:20 |
| wat ben je triest en weemoedig de laatste tijd! is het de herfst of lijd jij aan onvervulbare verlangens, net als ik? liefs, mathilde |
|
| *zwarte schaduw*: | Zaterdag, oktober 29, 2005 12:42 |
| idd erg prachtig geschreven! kusje zwarte schaduw |
|
| Willemijn V.: | Zaterdag, oktober 29, 2005 10:43 |
| Ik voel de angst in dit gedicht. Prachtig! Liefs en een fijne dag, Willemijn |
|
| MayadeBij*: | Zaterdag, oktober 29, 2005 09:34 |
| Meesterlijk :) Una dolca kus op beide wangen --- SMAKKA! Fijne dag voor U ;) | |
| Lia : | Zaterdag, oktober 29, 2005 08:32 |
| ik snap er nix van... hihi | |
| remie: | Zaterdag, oktober 29, 2005 08:23 |
| geweldig...liefs Remie | |
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 29 oktober 2005 | ||
| Thema's: | ||