Nu zit ik even in het buitenland en moet
steeds aan je denken toch...
wat ik je wil vertellen
heb je al zeker al vaker gehoord
daarom zal ik het niet weer zeggen
maar op mijn eigen manier uit leggen
mijn inspiratie is weg
ik kan niet meer zonder jou
zeg je: dat is echt lastig maar toch heb je pech
of vertel je dat je ook van me houd
dat we samen kunnen zijn
zonder shitta zonder pijn, gevoel 24/24 7/7 = fijn
maar jij en ik samen in net zoals een trein
die een klein rondje maken
wij hebben geen einde en dat is ons aan het raken
die gedachte alleen al, jij en ik voor altijd
dat ik het pas zo laat vraag, is dat spijt?...
:)