Ooit
Starend naar het plafond
Denkend aan de momenten
Waar jij ooit men tranen
Stelpen kon.
Starend naar je fotos
Waar je lach mij een traan geeft
Mijn tranen stromen alleen voor jou
Je hebt ze meegenomen
En nu zijn ze er niet meer
Door stukgeslagen dromen
Waarvoor ze eens vloeiden
.Mijn tranen zijn gestopt bij jou.
Starend naar het strand
Waar eens onze voetstappen zijn achtergelaten
Ooit zijn de mijne verdwaald
Door de plotse weg die werd weggewerkt
Geen toekomst om naar uit te kijken
Geen mooi verleden om aan terug te denken
.Ooit komt het moment dat een mens besef
Dat men verder moet
Het leven zal nooit veranderen
Maar een mens kan dat wel.
Denkend aan de momenten
Waar jij ooit men tranen
Stelpen kon.
Starend naar je fotos
Waar je lach mij een traan geeft
Mijn tranen stromen alleen voor jou
Je hebt ze meegenomen
En nu zijn ze er niet meer
Door stukgeslagen dromen
Waarvoor ze eens vloeiden
.Mijn tranen zijn gestopt bij jou.
Starend naar het strand
Waar eens onze voetstappen zijn achtergelaten
Ooit zijn de mijne verdwaald
Door de plotse weg die werd weggewerkt
Geen toekomst om naar uit te kijken
Geen mooi verleden om aan terug te denken
.Ooit komt het moment dat een mens besef
Dat men verder moet
Het leven zal nooit veranderen
Maar een mens kan dat wel.
Reacties op dit gedicht
| detjuhh: | Dinsdag, november 01, 2005 13:11 |
Eeej eej.. echt mooi neergezet!! Vooral de laatste paar zinnen.. liefs, |
|
Over dit gedicht
| Auteur: *~°Lexa°~* | 
|
|
| Gecontroleerd door: benji | ||
| Gepubliceerd op: 01 november 2005 | ||
| Thema's: | ||