waar woorden beten zonder tanden
waar woorden beten zonder tanden
ramen dubbel glas
de wereld was er pas
toen jij haar binnen bracht
de lucht in scherven stak
wind in rinkelende stukken
de vloer zijn bodem gaf
het was de kooi
waar ogen zonder mededogen
je ontkleedden zonder handen
woorden beten zonder tanden
en de glimlach die nooit miste
bij het spuien van vergiften
gevangen in een lijf
je geeft je prijs voor jaren
zekerheid betaalt de dood
met grijs en hoopt de hemel
ooit te erven met de scherven
van een graf in dubbel glas
wil melker
07/11/2005
Reacties op dit gedicht
| remie: | Maandag, november 07, 2005 19:28 |
| ach wat zal ik zeggen, gewoon weer mooi als altijd...liefs Remie | |
| fredie: | Maandag, november 07, 2005 18:50 |
| weer prachtig geschreven Love Fredie |
|
| switi lobi: | Maandag, november 07, 2005 18:00 |
| En weer.....stil gelezen...liefsliefs, switi lobi | |
| Elze: | Maandag, november 07, 2005 17:16 |
| mooi,,geweldig weer laifs,, |
|
| Oorlam: | Maandag, november 07, 2005 17:15 |
| fraai as usual, een graf in dubbelglas ideaal voor het moderne mummificeren;-) |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: benji | ||
| Gepubliceerd op: 07 november 2005 | ||
| Thema's: | ||