zien je nooit als vrouw
zien je nooit als vrouw
de zon is vrolijkheid
kleurt al je gedachten
ze verjaagt het rotte
dat steeds in je bijt
je ziet nu alles goud
de hemel in het blauw
het diepe rood van bloed
maakt alle zwart weer goed
ze vinden je wel lief
en soms een beetje vreemd
ze zijn begaan met jou
maar zien je nooit als vrouw
je vroeg mij om je vriend te zijn
in een wereld met volwassen ogen
we zoeken samen naar een plaats
als kind ben je teveel bedrogen
wil melker
13/11/2005
Reacties op dit gedicht
| Willemijn V.: | Zondag, november 13, 2005 19:17 |
| Wat een vriend ben jij! Super hoor. Liefs, Willemijn |
|
| L.Bert: | Zondag, november 13, 2005 18:40 |
| Mooi gedicht! | |
| fredie: | Zondag, november 13, 2005 17:52 |
| heel mooi, word je zeker stil van Love Fredie |
|
| Mathilde: | Zondag, november 13, 2005 17:47 |
| hier word ik erg stil van... liefs, mathilde |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: maneschijn | ||
| Gepubliceerd op: 13 november 2005 | ||
| Thema's: | ||