Verdwijnen
Als de zon verdwijnt achter de bergen
En als het licht gedoofd word
Gaan de vragen dwalen
Samen met de twijfels
Gaan zij dan mijn zekerheid weghalen
Als de sterren fonkelen
En de stilte aanbreekt
Gaan de tranen
Over mijn gezicht dwalen
Als de bloemen dichtgaan
En de maan aan de hemel wil staan
Voel ik de angst door me heen
Alsof de zon nooit scheen
Als alle energie is opgebruikt
En de dolfijn nog even naduikt
Voel ik me eenzaam en verlaten
Geen houvast meer aan de drukte en het lawaai
Geen schuilplaats meer
Tussen al dat kabaal
En als het licht gedoofd word
Gaan de vragen dwalen
Samen met de twijfels
Gaan zij dan mijn zekerheid weghalen
Als de sterren fonkelen
En de stilte aanbreekt
Gaan de tranen
Over mijn gezicht dwalen
Als de bloemen dichtgaan
En de maan aan de hemel wil staan
Voel ik de angst door me heen
Alsof de zon nooit scheen
Als alle energie is opgebruikt
En de dolfijn nog even naduikt
Voel ik me eenzaam en verlaten
Geen houvast meer aan de drukte en het lawaai
Geen schuilplaats meer
Tussen al dat kabaal
Reacties op dit gedicht
| *Just_Mii__**: | Donderdag, november 24, 2005 14:24 |
| Echt mooi geschreven..! Kusjj(K) |
|
| °Meinse°: | Zondag, november 20, 2005 19:24 |
| wauw, diep! en zoveel gevoel in! heel mooi! liefs... |
|
Over dit gedicht
| Auteur: *~°Lexa°~* | 
|
|
| Gecontroleerd door: 260580 | ||
| Gepubliceerd op: 20 november 2005 | ||
| Thema's: | ||