Vreemde klaver
Vreemde klaver
Toen jij nog sliep bij mij
leerden de engelen jouw naam
jouw minnewoorden werden liederen
gezongen tijdens dagdagelijkse hemelse missen
En waar jouw voet zich plantte op onze paden
daar groeiden enkel klavertjesvier
Waarom is dan hemel ver
en asfalt als een harde duistere steen
ruiken de bloemen enkel nog naar graven
en tooien anderen zich met jouw tranen;
waarom droogt vreemde klaver
nu heel dicht bij jouw hart?
**********
sunset 28-11-2005
**********
Reacties op dit gedicht
| Jan van Dord: | Maandag, november 28, 2005 21:18 |
| Verdrietig mooi !!! jan |
|
| m@rcel: | Maandag, november 28, 2005 13:49 |
| intens stilmakend weet even ook niet meer te zeggen Knuff/liefs m@rcel |
|
| switi lobi: | Maandag, november 28, 2005 13:13 |
| Ik ben stilgevallen.......kus.....liefsliefs, switi lobi | |
| anneke van dijk: | Maandag, november 28, 2005 10:47 |
| intens verwoord verdriet namasté, Anneke |
|
| Elze: | Maandag, november 28, 2005 10:36 |
| echt sprekend - het grauw zuivert de nacht van duister, de dageraad is slechts een spinsel waarop ik wacht Laifs,,elze ... heerlijk gedicht |
|
| L.Bert: | Maandag, november 28, 2005 10:17 |
| Heel mooi gedicht. Wat een verdriet! | |
Over dit gedicht
| Auteur: sunset | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 28 november 2005 | ||
| Thema's: | ||