Nacht
In de dichte donkere nacht ligt je lijf zacht tegen 't mijne
Om dan plots weer te verdwijnen
Als de ochtend me weer wekt
Dan sta ik op uit mijn gedachten
Want er staat een dag te wachten
Die mijn droom met licht bedekt
Door het ochtendlicht beschenen
Komt het nog veel harder aan
Jij bent plotsklaps weer verdwenen
Alsof je nooit echt hebt bestaan
Om dan plots weer te verdwijnen
Als de ochtend me weer wekt
Dan sta ik op uit mijn gedachten
Want er staat een dag te wachten
Die mijn droom met licht bedekt
Door het ochtendlicht beschenen
Komt het nog veel harder aan
Jij bent plotsklaps weer verdwenen
Alsof je nooit echt hebt bestaan
Reacties op dit gedicht
| Spinningpoessie: | Dinsdag, december 06, 2005 01:06 |
| mooi geschreven....xx | |
| Mathilde: | Maandag, december 05, 2005 20:29 |
| dat klinkt wel bekend, ja. maar ach... zo gaat dat... liefs, mathilde |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Oogverdovend | 
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 05 december 2005 | ||
| Thema's: | ||