Ik lig voor me uit te staren,
denkend aan de voorbije jaren.
Jaren met een traan en een lach,
plots een koude rilling over mijn rug.
Dat verlies, die pijn
Ik voel het nog nog even sterk als toen.
Ik sluit mijn ogen ,
maar ik kan de rollende tranen niet stoppen.
Ik probeer er niet aan te denken en mijn ogen af te wenden,
van de foto van jou.
Jij, waar ik nog steeds veel van hou
Jij, bent er niet meer
Jij, de persoon waar ik naar opkeek en me begreep.
Maar het verdriet verdwijnt,
ik ben mijn tranen kwijt.
Ik ontwaak uit mijn staren,
en sluit met veel vragen
De deur van jouw kamer.
I miss you !