LR Was jij het niet?
Was het je vaarwel niet
dat me zei te blijven leven
me dwong mijn schaduw te zien
in het licht van je wanhopige ogen
- een silhouet van al het verdriet
Waren het jouw bittere tranen niet
die voor mij zijn gevallen, jouw
ogen waar ik zo lang in staarde
de koude radeloosheid overbrengend
in trage seconden van kille angst
Maar is het niet jouw lach, waarnaar
mijn liefde nu al dagen verlangt
naar je eeuwige stem in het donker,
je zachte, troostende woorden
Want nu ik je echt nodig heb, liefste
Is je stem alweer vervaagd tot as
Reacties op dit gedicht
| Orphan Angel: | Woensdag, december 14, 2005 23:15 |
| Heel heel heel erg mooi vind ik dit, Deep Wishmaster. In al zijn facetten en in al haar droefheid. Schitterend in beelden, klanken en gevoel weten te zetten. Liefs, Orphan Angel |
|
| chocaatje: | Dinsdag, december 13, 2005 20:10 |
| Prachtig DW.liefs mieke |
|
| I, Lucifer: | Dinsdag, december 13, 2005 19:39 |
| Wauw! Schitterend! echt heel mooi. liefs, Luc. |
|
| Dylirium: | Dinsdag, december 13, 2005 18:11 |
| de tranen staan me in de ogen, zit mooi ineen. | |
| Oorlam: | Dinsdag, december 13, 2005 16:08 |
| stem tot as..woordjes in de asbak..mooi gedicht | |
Over dit gedicht
| Auteur: Suzanne. | 
|
|
| Gecontroleerd door: benji | ||
| Gepubliceerd op: 13 december 2005 | ||
| Thema's: | ||