Ik zit onder het bed, bang van mijn monsters.
Als ik eruit kom, zie je me;
zoals ik echt ben.
Lelijk en kapot vanbinnen.
Neem me vast en zeg niets
en zeg me niet dat het goed komt,
want ik weet dat het alleen nog erger wordt.
Alleen met jou durf ik het aan;
jij bent de enige die door me kijkt.
Die voelt wat en wie ik ben
Met jou ben ik niet bang.