De wereld oogt grauw
De toestand in de wereld
is als een oude man die huilt
met verweerde handen
een potlood omklemt
Mistig is het
een straatsteen zonder lak
bloemen zijn gebogen
op de plek waar hij dikwijls sprak
Ze staan er nog de stoelen
de lessenaar
waar hij dikwijls achterstond
verhalen kon hij over het leven
zoals niemand anders kon
Aandacht was hem bekend
toen hij vertelde
over dit en dat
de wereld oogde grauw
Al werd het minder
toen hij sprak
Over dit gedicht
| Auteur: wijnand. |  
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 09 januari 2006 | ||
| Thema's: | ||