zo alleen

ik helemaal alleen..
geen mens meer om me heen..
ik voel me zo rot..
ik ga er gewoon aan kapot..
niemand ziet mij meer staan..
zal ik maar voorgoed weggaan..?

Of is daar toch nog iemand..
die op mij wacht ..
en gaat het verder..
en blijf ik bestaan..
of is het voorgoed..
met mij gedaan..?

Geschreven door

[L]AnneliieSs[L]

Reacties op dit gedicht

[L]AnneliieSs[L] vindt het leuk als je reageert op dit gedicht Nog geen account bij Gedichten-Freaks? Vul hieronder je gegevens in om te registreren en laat gelijk een reactie achter.
Je schrijversnaam
Wachtwoord
wachtwoord nogmaals
E-mailadres

khvp:	Vrijdag, januari 27, 2006 23:57
he meis! Je bent nooit helemaal alleen, er is altijd iemand die aan je denkt of om je geeft. Nu bijvoorbeeld denk ik aan je. Ga er met iemand over praten, iemand op school, je ouders, zus broer, maakt niet uit, maar zorg dat je je niet meer rot voelt. Dan zul je zien dat heel veel mensen je nog zien staan! Sterkte!! Liefs kim

Over dit gedicht

Auteur: [L]AnneliieSs[L]
Gecontroleerd door: Marina
Gepubliceerd op: 11 januari 2006
Thema's: [Eenzaamheid] [Verdriet]