gecompliceerd
Weer, weer.
nog een keer.
Dan is alles wel weg.
Is wat ik tegen mezelf zeg.
'jij niet he?' vraag je voor de 100ste keer.
En ik begin weer.
Ik weet het ook.
Al zeg je niet wat denkt.
Lachen, dan verdriet.
Soms begrijp ik mezelf echt niet.
draaiende gedachten, filmpjes van gevoelens.
En fantasie uitgebeeld op een wit doek.
Ik wou dat mijn uitvinder, de menselijke hersens iets minder gecompliceerd had gemaakt...
nog een keer.
Dan is alles wel weg.
Is wat ik tegen mezelf zeg.
'jij niet he?' vraag je voor de 100ste keer.
En ik begin weer.
Ik weet het ook.
Al zeg je niet wat denkt.
Lachen, dan verdriet.
Soms begrijp ik mezelf echt niet.
draaiende gedachten, filmpjes van gevoelens.
En fantasie uitgebeeld op een wit doek.
Ik wou dat mijn uitvinder, de menselijke hersens iets minder gecompliceerd had gemaakt...
Reacties op dit gedicht
| black death: | Donderdag, januari 12, 2006 19:51 |
| heej meiss, jah soms wil ik dat ook wel..maar helaas moeten we er mee leven =( xxx black death knuff |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Juniper | 
|
|
| Gecontroleerd door: bieke | ||
| Gepubliceerd op: 12 januari 2006 | ||
| Thema's: | ||