vervloeken me tot in de hel
vervloeken me tot in de hel
vreemde ogen kijken
laten ongenoegen blijken
vervloeken me tot in de hel
is dit mijn wereld wel
ik kijk slechts door
de ruiten van mijn geest
ik kan nog niet naar buiten
chaos is weer langs geweest
mijn handen doen niet
wat ik wil mijn lijf
verkrampt zodat ik gil
ik eis mijn eigen vel
ik loop met benen die
me niet meer mogen
mijn voeten zijn weer blind
handen voor mijn ogen
ik zoek de wereld bij elkaar
gesprokkeld uit vergeten
mijn spreken is geen loos gebaar
wie leeft hoeft slechts te eten
wil melker
13/01/2006
Reacties op dit gedicht
| hiljaa: | Vrijdag, januari 13, 2006 18:57 |
| wij mensen eten niet alleen om te overleven!!! mooi neergezet! knufiefs--hiljaa-- |
|
| Klaes: | Vrijdag, januari 13, 2006 17:58 |
| wie leeft hoeft slechts te eten maar we mogen toch wel meer? Groet/klaes |
|
| The Cool: | Vrijdag, januari 13, 2006 17:04 |
| har gooit ff lucifers naar Wil want waar een Wil is zijn lucifers fijn weekend wil |
|
| Don Gallo: | Vrijdag, januari 13, 2006 16:27 |
| sow,erg mooi hoor. gegroet, |
|
| L!@: | Vrijdag, januari 13, 2006 16:26 |
| je hebt altijd nog het derde beentje om op te steunen...ooooooooh.. sorry.. ik weer he.. kan niet normaal reageren...sterkte Wil.. knuff,,,L!@ | |
| Sifra.K: | Vrijdag, januari 13, 2006 16:26 |
| Mooi, intens Liefs, Sifra |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Innerchild | ||
| Gepubliceerd op: 13 januari 2006 | ||
| Thema's: | ||