N.
N.
De tijd tikt maar door,
als je hartslag bij mijn oor,
maar voor mij blijft het staan,
zo gauw ik jou weg zie gaan.
En als je er weer bent,
gaat alles weer door, niet anders gewend.
Dan begin ik weer te leven,
niet langer door de tijd te zweven.
Tot het moment dat ik ga pruilen,
je gaat weg en ik moet huilen.
Leven wil ik niet meer,
het doet me te veel zeer.
Tot ik denk aan wat er komen gaat,
het moment dat je weer voor me staat,
daar blijf ik voor leven,
voor de rest blijf ik wel zweven.
De tijd tikt maar door,
als je hartslag bij mijn oor,
maar voor mij blijft het staan,
zo gauw ik jou weg zie gaan.
En als je er weer bent,
gaat alles weer door, niet anders gewend.
Dan begin ik weer te leven,
niet langer door de tijd te zweven.
Tot het moment dat ik ga pruilen,
je gaat weg en ik moet huilen.
Leven wil ik niet meer,
het doet me te veel zeer.
Tot ik denk aan wat er komen gaat,
het moment dat je weer voor me staat,
daar blijf ik voor leven,
voor de rest blijf ik wel zweven.
Reacties op dit gedicht
| Christian Awater: | Woensdag, november 07, 2001 10:24 |
| Hee Wennie! Echt een ongelooflijk mooi gedicht zeg! Ik herken het ook wel een beetje! Groetjes Christian Awater |
|
| N: | Woensdag, november 07, 2001 09:28 |
| De derde die ik lees...kende ik al, maar weer schieten tranen in mijn ogen...Bedankt Wennie, voor alles! En ik hoop dat je me nog even niet gaat negeren... ik zou nog wel eens met je willen praten. N | |
| Sarai: | Woensdag, oktober 31, 2001 22:11 |
| Heej wen, ik heb hem ff nog een keer gelezen en ik vind hem nog mooier dan toen ik hem eerst las! Echt , ja ik weenie, misschien doet die achtergrond het m...tja heel veel -xxxxxxxxxxxxxxxxxxxx- SARAI |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wennie | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 30 oktober 2001 | ||
| Thema's: | ||