Gisteren had ik al spijt
gisteren had ik al spijt
een kamer met uitzicht
ramen vol groen
de weg als een film
mensen met honden
een rustig plantsoen
je kijkt langs je tranen
een mistiger beeld
de donkere huizen
zeil en plavuizen
op straat werd gespeeld
in meubels en dozen
het leven van toen
de oogst van gedachten
van jarenlang wachten
van hopen en doen
een kamer met uitzicht
op wat is bereikt
de tijd die gaat komen
is de dag zonder dromen
gisteren had ik al spijt
wil melker
17/01/2006
Reacties op dit gedicht
| Niniki: | Dinsdag, januari 17, 2006 23:59 |
| droevig eigenlijk, maar oh zo mooi. Knuffie Nini |
|
| hiljaa: | Dinsdag, januari 17, 2006 19:32 |
| droef maar prachtig verwoord! knufliefs--hiljaa-- |
|
| Don Gallo: | Dinsdag, januari 17, 2006 18:14 |
| echt heel mooi gedaan dit, de opbouw alles. gegroet |
|
| *jessica*: | Dinsdag, januari 17, 2006 18:08 |
| mooi verwoord... liefss |
|
| Marilène B.: | Dinsdag, januari 17, 2006 17:46 |
| dit gedicht rijmt heel mooi!! spreek me wel aan, liefs Marilène |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Anastacia | ||
| Gepubliceerd op: 17 januari 2006 | ||
| Thema's: | ||