Eenzaam
Angst om te leven
angst om te gaan
Vast in een web
hoeveel kan ik nog aan
Ik hou van je
ik haat je
Ga weg
Nee blijf
Eenzaam alleen
maar nog eenzamer in een groep
Bewust van mezelf
levend in een roes
Vastzitten in je eigen hoofd
Niemand die erin kan kijken
niemand die de vlam voor me dooft
loskomen van mezelf
Hoe dan
oh zo nee dat wil ik niet
of toch wel...
Vlucht,zucht
gelukkig nu verder
Ja nu ga ik het maken!
Maar voor hoelang...
angst om te gaan
Vast in een web
hoeveel kan ik nog aan
Ik hou van je
ik haat je
Ga weg
Nee blijf
Eenzaam alleen
maar nog eenzamer in een groep
Bewust van mezelf
levend in een roes
Vastzitten in je eigen hoofd
Niemand die erin kan kijken
niemand die de vlam voor me dooft
loskomen van mezelf
Hoe dan
oh zo nee dat wil ik niet
of toch wel...
Vlucht,zucht
gelukkig nu verder
Ja nu ga ik het maken!
Maar voor hoelang...
Reacties op dit gedicht
| sunset: | Woensdag, januari 18, 2006 11:15 |
| Angst is altijd al de slechtste raadgever geweest. Treffend jouw verwarring verwoord. Liefs, sunset |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Midi2006 | 
|
|
| Gecontroleerd door: Innerchild | ||
| Gepubliceerd op: 18 januari 2006 | ||
| Thema's: | ||