huilde uit een dood gezicht
huilde uit een dood gezicht
wie gelooft je als
de angst het donker
bang maakt met zijn duister
als muren spreken met
gezichten die je niet vertrouwt
de ochtend vals het licht opbouwt
als herinneringen blijven malen
het verleden niet ontsnappen kan
omdat je in gedachten blijft verdwalen
je hebt vannacht het kind gezien
gehoord, dat nooit geboren is
je ontwaakte met haar tranen
het huilde uit een dood gezicht
ze heeft haar ziel gemist toen
jouw gedachten haar verwachten
je hoeft niet bang te zijn want
om je heen is gisteren in beeld
vandaag wordt morgen pas geboren
wil melker
19/01/2006
Reacties op dit gedicht
| hiljaa: | Donderdag, januari 19, 2006 20:19 |
| raar maar waar ik heb het ook over de dood!!!!!! prachtigdroef geschreven! knufliefs--hiljaa- |
|
| ManicManja: | Donderdag, januari 19, 2006 18:58 |
| dit is echt een juweel van een gedicht..tranen in m'n ogen (nu jank ik de laatste dagen vrij veel maar toch ;)) knuffel |
|
| darkside: | Donderdag, januari 19, 2006 18:30 |
| om stil van te worden prachtig liefs darkside |
|
| Sifra.K: | Donderdag, januari 19, 2006 15:46 |
| Pracht van een gedicht, mooi opzet, je kan er vele mee stil krijgen. De eerste drie regels zijn zo mooi gevonden. Liefs, Sifra |
|
| Niniki: | Donderdag, januari 19, 2006 15:43 |
| kippevel bezorg je me weer met dit gedicht. Knuffie Nini |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Marina | ||
| Gepubliceerd op: 19 januari 2006 | ||
| Thema's: | ||