duistere avonden
Je kunt niet van me weglopen door me te ontwijken
Wat is liefde, die ik voel zo diep en puur
Maar blindheid treft mijn ziel
Wie ik aanroep hoort me niet
Naar wie ik verlang ziet me niet
Opnieuw en opnieuw
Ik lijk wel geketend als een gek aan muur van spons
Ik raak niet los van wat eens mijn zinnen beroerde
Voel enkel verwaande hoop
Desillusies
De weg naar waanzin drijft ten top
Ooit komt het goed
Alles komt goed
Alleen maakt dit niet het moment van nu
Wat is liefde, die ik voel zo diep en puur
Maar blindheid treft mijn ziel
Wie ik aanroep hoort me niet
Naar wie ik verlang ziet me niet
Opnieuw en opnieuw
Ik lijk wel geketend als een gek aan muur van spons
Ik raak niet los van wat eens mijn zinnen beroerde
Voel enkel verwaande hoop
Desillusies
De weg naar waanzin drijft ten top
Ooit komt het goed
Alles komt goed
Alleen maakt dit niet het moment van nu
Reacties op dit gedicht
| moongirl1982: | Woensdag, januari 25, 2006 09:14 |
| ik geloof er ook in dat alles goed zou komen, groet moongirl1982 |
|
Over dit gedicht
| Auteur: an | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 24 januari 2006 | ||
| Thema's: | ||