Mijn hart balanceert op de eenzaamheid
lege kamers vormen een troosteloos decor
slechts littekens en verworven epitheel
deugen slechts voor een ongewilde pansering
sterk zijn in een opgelegde bescherming…
Ondanks alles doorweekt deze levenspomp
zich met zilte tranen, diep vanuit een ziel
welke soms betraand en verdwaasd opspeelt
het leven voorheen flatteerde met fier geschut
maar een oorlog ontbrandde door de liefde…
Nu klinkt de kreet van wanhoop over velden
verzuip ik mijn clichés in een tranenvloed
creatie van zwakte die dwingt naar affectie
het licht in eigen kilheid gesmoord en gevangen
de afgebrokkelde liefde als een kras in de tijd…
| Ayla__: | Zondag, januari 29, 2006 20:38 |
| Ook deze...erg mooi! Kus |
|
| Peter van Tiel: | Zaterdag, januari 28, 2006 16:54 |
| Er spreek veel droefenis uit. Kom op joh, schouders er onder. Een nieuwe lente, nieuwe kansen. Fijn weekend, Peter. |
|
| cest-moi: | Zaterdag, januari 28, 2006 13:24 |
| wow heej.. heb hem een paar keer over moeten lezen.. wel errug mooi.. | |
| Auteur: Jeffry | ||
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 28 januari 2006 | ||
| Thema's: | ||