Eenzaamheid
Eenzaamheid.
Onstoffelijk, doch haast tastbaar
bij momenten koud en kil.
Verscheurend en ongenaakbaar,
zo plots toeslaand,
meestal buiten onze wil.
Soms louterend en helend,
een pleister op de wonden van de ziel.
Stilte, rust of pijn
echt, er is geen logica want
iedereen kan de volgende zijn.
Eenzaamheid is geen kwaal.
Het hoort bij het mens zijn immers
iedereen heeft zijn eigen verhaal.
Onstoffelijk, doch haast tastbaar
bij momenten koud en kil.
Verscheurend en ongenaakbaar,
zo plots toeslaand,
meestal buiten onze wil.
Soms louterend en helend,
een pleister op de wonden van de ziel.
Stilte, rust of pijn
echt, er is geen logica want
iedereen kan de volgende zijn.
Eenzaamheid is geen kwaal.
Het hoort bij het mens zijn immers
iedereen heeft zijn eigen verhaal.
Reacties op dit gedicht
| Beth: | Maandag, januari 30, 2006 13:05 |
| Ik wordt er melancholisch van, er zijn echt veel mensen eenzaam. groetjes | |
| switi lobi: | Maandag, januari 30, 2006 12:48 |
| Heel goed omschreven..... Liefsliefs, switi lobi |
|
Over dit gedicht
| Auteur: starboy | 
|
|
| Gecontroleerd door: maria | ||
| Gepubliceerd op: 30 januari 2006 | ||
| Thema's: | ||