Over de grens
De droefheid die hem overmand,
is die, die bezit neemt, de overhand.
De tranen die hij huilt, zijn bitterzout,
het zoete, is ervan ontdaan.
Diegene, waar hij van houdt,
is van hem weggegaan.
De droefheid neemt brutaal bezit,
zijn leven, wordt kleurloos, wit.
De woorden die hij tracht te zeggen,
verstikken in gesmoord gesnik.
Hij begint, in zich te dreggen,
naar de reden van dit ogenblik.
Hij vindt de reden niet, niemand.
De oorzaak die zijn lijf verbrandt.
Is de som, waarschijnlijk van,
de liefde tussen vrouw en man.
Zachtjes zet hij zich op de sofa neer,
en bekijkt het flesje al niet meer.
Het flesje dat hem doet ontsnappen,
aan een leven vol lugubere grappen.
Eindelijk vertoont zijn mond,
een flauwe lach.
Eindelijk is hij ontspannen,
omdat hij deze dag,
voorgoed uit z'n leven heeft verbannen.
is die, die bezit neemt, de overhand.
De tranen die hij huilt, zijn bitterzout,
het zoete, is ervan ontdaan.
Diegene, waar hij van houdt,
is van hem weggegaan.
De droefheid neemt brutaal bezit,
zijn leven, wordt kleurloos, wit.
De woorden die hij tracht te zeggen,
verstikken in gesmoord gesnik.
Hij begint, in zich te dreggen,
naar de reden van dit ogenblik.
Hij vindt de reden niet, niemand.
De oorzaak die zijn lijf verbrandt.
Is de som, waarschijnlijk van,
de liefde tussen vrouw en man.
Zachtjes zet hij zich op de sofa neer,
en bekijkt het flesje al niet meer.
Het flesje dat hem doet ontsnappen,
aan een leven vol lugubere grappen.
Eindelijk vertoont zijn mond,
een flauwe lach.
Eindelijk is hij ontspannen,
omdat hij deze dag,
voorgoed uit z'n leven heeft verbannen.
Reacties op dit gedicht
| jane251: | Maandag, maart 22, 2010 10:34 |
| het idee is niet uniek maar je schrijft het heel mooi, thanks | |
| bijouken: | Woensdag, februari 08, 2006 22:53 |
| Voorgoed uit z'n leven verbannen? Ik dacht: oude liefde roest niet. Ik heb dan ook geen mannelijk brein. U schrijft zo...formidabel ik krijg daar echt niet genoeg van. Ben jij een dromer? of een realist? of een van beiden? |
|
| jely: | Vrijdag, februari 03, 2006 23:36 |
| Ik zie het voor mijn ogen gebeuren. Knap geschreven. Proficiat! |
|
| mamsiemomo: | Woensdag, februari 01, 2006 18:59 |
| Heftig.. de eenzaamheid ..knalt.. eruit. Heel veel sterkte en warme knuf,... Liefs, Mo | |
| *ikke_moi*: | Woensdag, februari 01, 2006 07:48 |
| heel mooi geschreven!! liefss |
|
| L!@: | Woensdag, februari 01, 2006 07:28 |
| op naar de toekomst.. hoewel het verleden nooit uit te bannen is... | |
Over dit gedicht
| Auteur: jure | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 01 februari 2006 | ||
| Thema's: | ||