Ik geniet!
Ik roep, mam ik ben buiten,
zwaai nog even door de ruiten.
Ik loop vandaag een stukje rond,
met m'n schoenzolen op de bevroren grond.
Ik leef,
en ik geniet,
ik vergeet even,
mijn verdriet.
Ik hou van deze aarde,
ik denk er over na,
en ik ken mijn EIGEN waarde,
ik denk dat ik er voor opensta.
Eindelijk geniet ik van mijn eigen dingen,
ik geef,
ik kan weer zingen,
en ik leef!
(3-02-2006)
zwaai nog even door de ruiten.
Ik loop vandaag een stukje rond,
met m'n schoenzolen op de bevroren grond.
Ik leef,
en ik geniet,
ik vergeet even,
mijn verdriet.
Ik hou van deze aarde,
ik denk er over na,
en ik ken mijn EIGEN waarde,
ik denk dat ik er voor opensta.
Eindelijk geniet ik van mijn eigen dingen,
ik geef,
ik kan weer zingen,
en ik leef!
(3-02-2006)
Reacties op dit gedicht
| fuzzyme: | Zondag, februari 05, 2006 01:36 |
| Net terug thuis, reacties checken: bdankt. Mooi gedichtje, fijn te lezen die prettige dingen... Liefs&truste |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Fernanda | 
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 04 februari 2006 | ||
| Thema's: | ||