Jouw afscheid kon me niet bereiken
jouw afscheid kon me niet bereiken
ik heb niet omgekeken
ben niet weggerend
alleen de sleutel afgegeven
met mijn voet
tussen de deur geklemd
heb je aangekeken
je ontweek mijn blik
zocht iets zonder
het te weten
grote ogen zagen schrik
je mocht je mij verklaren
ik maakte nu wat tijd
haast leek te bedaren
je aarzelde
was even heel dichtbij
ik heb me toch niet
laten gaan jouw afscheid
kon me niet bereiken
ik was weg voordat je
met de deur kon smijten
wil melker
06/02/2006
Reacties op dit gedicht
| ~~~eilahtan~~~: | Maandag, februari 06, 2006 23:53 |
| heel rakend en gevoelig geschreven weer wil liefs nathie |
|
| switi lobi: | Maandag, februari 06, 2006 23:25 |
| Pffffff, heftig Wil, maar weer o, zo goed geschreven! Liefsliefs, switi lobi |
|
| mamsiemomo: | Maandag, februari 06, 2006 22:58 |
| Heftige inhoud, maar prachtig geshreven! Liefs, Mo | |
| Elycia: | Maandag, februari 06, 2006 21:46 |
| heel mooi omschreven, het verdriet wat er in jouw hart doolt.. erg sterk gedicht.. complimentjes... xxx |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: benji | ||
| Gepubliceerd op: 06 februari 2006 | ||
| Thema's: | ||