(LR) Knoopsgat
Je draagt een jas met rafels
haalt vingers over stof
wees stil mompel je
wanneer muziek het oor invalt
Luisterend wieg je er op
knoop de knopen los
een draadje blijft achter knoopsgat
waar iets kleins verborgen zit
Het ritme is langzaam
bij het wandelen naar de schouw
waar het leven op een foto staat
en toekomst op uitgetekend is
Ze blijven mooi de vazen
met rozen er op geprent
de tijd vergeet ik niet
Ook nu jij
van het thuis weggevlogen bent
Reacties op dit gedicht
| Paul de Bruyn: | Dinsdag, februari 07, 2006 15:15 |
| Origineel inderdaad en zeer mooi omschreven.. Liefs, en succes |
|
| L.Bert: | Dinsdag, februari 07, 2006 00:40 |
| Prachtig mooi! | |
| Bengelmans: | Dinsdag, februari 07, 2006 00:17 |
| orgineel gedicht mooi geschreven groet bengelmans |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wijnand. |  
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 07 februari 2006 | ||
| Thema's: | ||